De betekenis van de
Losse korrels

Een olifant in de sloot en een knipoog van het roodborstje

Geertje de Visscher

Deze zondagochtend begon heerlijk, ik zat achter het huis in de vroege zon mijn boterham te eten, het was stil op het gezang van de vele vogeltjes na. Ik overdacht het vorig weekend toen ik twee dagen gewandeld had. Samen liepen we onze Walk of Wisdom, op zoek naar onze eigen-wijsheid.

Ook toen was het prachtig weer en we liepen door een mooie omgeving met afwisselende landschappen. We volgden een stuk het Maas-Waalkanaal en zagen de ganzen en eenden spetteren in het blauwe water en onder een blauwe lucht. Dan liepen we door de bossen, vervolgens langs de rand met uitzicht over de hei en de vennen. Dwars over de hei in de warme zon op ons gemak wandelend en kijkend. Vooral genieten.

In de late namiddag kwamen aan op onze overnachtingsplek, een oud boerderijtje te midden van paarden en schapen. Midden in de natuur volgens de eigenaresse, een biologe zou later blijken. Het was midden in de natuur, hun waakhond die vrij over het erf liep was al gauw vriendjes met ons geworden, we zagen een aantal katten en voor aan het pad was de kippenren met daarbij een bordje dat vermeldde dat hier eieren te koop waren van blije kippen. De paarden en schapen stonden achter in de wei, in het glazen tuinhuis waar we ons avondmaal genoten voelden we ons een in deze natuur. `s Avonds las ik in de twee boekjes die onze gastvrouw als biologe had geschreven. Twee boekjes met verhalen over de natuur in zijn algemeen, over mensen en dieren en bomen. Een verhaaltje kon me bijzonder bekoren, het ging over de paddentrek. In een ander verhaaltje vertelde ze over een hangpoes, het duurde even voor ik door had wat ze hiermee bedoelde, een komisch verhaal was het. We voelden ons omringd door dieren en dat zou in de nacht nog meer worden.

Al gauw nadat we in bed lagen hoorden we het eerste gestommel boven ons hoofd. Een houten plafond zorgde voor duidelijk hoorbaar getrippel en geren. Dat waren geen muizen, bedacht ik me, daar was het te hard voor. Ik wilde mijn buurvrouw niet wakker maken en lag stil te luisteren naar het leven boven op zolder. Het bleef voortduren, ze hadden er zin in, het leek wel of er een feestje aan de gang was.

Af en toe viel ik even in slaap en werd dan weer wakker van de herrie boven me. Het was pikdonker, stil op het rennen en bonzen na. Vroeg in de ochtend klonk er een luide bons, mijn slaapmaatje en ik schoten allebei recht op in bed. Wat was dat? Nu nog meer herrie als de hele nacht al was geweest. Het bleek dat we allebei veel wakker waren geweest, nu gingen we op onderzoek uit en ik stootte met een stok een paar keer tegen het plafond, zoals ik vroeger onze oude buurman wel eens had zien doen als de muizen te veel lawaai maakten.

Een hoop geren was het resultaat en daarna werd het stil. Voor een uurtje kropen we terug in bed, toen had ik mijn nacht er wel op zitten. Ik kleedde me aan en ging voor een vroege wandeling naar buiten, ik liep naar de paarden en schapen en daarna een stukje de hei op. Lekker zo in de vroege stille ochtend. Toen ik terugkwam zag ik onze gastvrouw en vertelde ik haar onze nachtelijke belevenissen. Waarom had ze ons niet ingelicht dat er mogelijk ratten boven op zolder zaten?

Het bleken geen ratten te zijn, ze vertelde me dat er een marter op zolder woonde die waarschijnlijk pas een nest jongen had gekregen. Haar antwoord verraste me, een marter, daar hadden we niet aan gedacht. Ik vond het wel bijzonder en vertelde aan het ontbijt over de marterfamilie. “Het is wel een weekend met dieren, padden komen voorbij op hun paddentrek, terwijl wij op onze eigen pad op zoek zijn naar onze eigen-wijsheid. We hebben gelezen over een hangpoes, we zagen eenden en ganzen en zwanen, en nog veel meer vogels. Tussen de schapen en de paarden hebben we gedineerd, honden, katten en kippen om ons heen en nu als toetje ook nog een marterfamilie boven ons hoofd gehad.”

Dit alles bedacht ik me terwijl ik in de zon zat. En alsof het nog niet genoeg was kwam het roodborstje weer aangevlogen dat al enkele dagen bij ons binnen en buiten vertoefde. Door de openstaande deur vloog het naar binnen en terwijl ik het volgde zag ik dat het vogeltje boven op de boekenkast verdween achter een paar potten. Een paar keer vloog het heen en weer met blaadjes en takjes in het bekje. Ik besloot te kijken op de kast en ontdekte dat het roodborstje een nestje aan het maken was. Een roodborstje in ons huis, wat bijzonder. Welkom roodborstje, dacht ik, als je hier wilt zijn mag je hier zijn.

Hierna liep ik naar de buurman om de mooie Friese ruin in te gaan spannen. We reden een mooie tocht, ik vertelde over het roodborstje en mijn vader en alles voelde perfect. Had ik al een vette knipoog van het kleine vogeltje gekregen? Mocht ik al een boterham voor het vogeltje maken? Even later maakte de ruin een paar passen opzij en onze reactie daarop was dat hij misschien dacht dat er een olifant in de sloot zat. Nou ja, dacht ik, een olifant kan er ook nog wel bij, heb je alle dieren gehad, vind je een olifant in de sloot. Hoe bijzonder, zoveel dieren om je heen in een prachtige natuur. De marterfamilie nodigde uit tot een bijzonder verhaal met veel fantasie. Mijn eigen-wijsheid pad leverde veel stof voor verhalen, de paddentrek maakte me nieuwsgierig en over de hangpoes wilde ik ook meer weten en vertellen.

Hoe het verder gaat met het roodborstje is een verhaal apart. De olifant komt nog wel tevoorschijn maar voor nu blaast hij het verhaaltje even uit.

Met een beetje fantasie gebeuren er de meest wonderlijke avonturen. Met gezonde nieuwsgierigheid en verwondering biedt het leven zoveel moois. Volg je pad en zoek je eigen- wijsheid.

Lees meer over de betekenis

Lees meer verhalen